داستاني از زندگي امام سجاد

بسم الله الرحمن الرحيم

موضوع: داستاني از زندگي امام سجاد * تاريخ: 94/9/10

   من رو بخاطر خطاهاي احتمالي در داستان زير ببخشيد.

   در روزي از روزها بعد از ماجراي کربلا، امام سجاد (ع) از شخصي از اهالي شهر تقاضاي پارچه اي کردند تا از اين طريق بتوانند زخم هاي خود را بهبود دهند. آن شخص در پاسخ به امام گفت: من هرگز به يک خارجي که با ما جنگ کرده کمک نخواهم کرد. امام فرمود: آيا تا به حال قرآن خوانده اي؟ آن شخص گفت: (پناه بر خدا) توي خارجي کافر را چه به قرآن. امام فرمود: آيا آيه 23 سوره شوري را خوانده اي: ذلِكَ الَّذي يُبَشِّرُ اللَّهُ عِبادَهُ الَّذينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى‏ وَ مَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فيها حُسْناً إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُور.

   آن شخص گفت: اين آيه چه ارتباطي با شما دارد؟ امام فرمود: قربي پيامبر من هستم. آن شخص گفت: مگر شما چه کسي هستي؟ امام خود را معرفي فرمود: من علي بن حسين بن علي بن ابي طالب هستم. آن شخص گفت: به ما مطلب ديگري گفته اند، به ما گفتند اين افراد خارجي هستند و با ما جنگ کرده اند. (ميتوانيد به اين منبع مراجعه کنيد.)

***

   از اين داستان ميتوان دوستي کردن با نزديکان پيامبر که همان اهل بيت پيامبر هستند را استنباط کرد. از طرف ديگر ميتوان به پخش اخبار دروغ از سمت دستگاه هاي آن زمان پي برد. که بيشتر منظور من رسيدن به گزينه اول بود.

   اگر آيه 23 سوره شوري را در کنار آيه 57 سوره فرقان بگذاريم، ميتوانيم نتيجه بگيريم:

*( تنها راه رسيدن به خدا دوستي کردن با نزديکان پيامبر يا همان اهل بيت آن بزرگوار است.)*

   آيه 57 سوره فرقان: قُلْ ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِلاَّ مَنْ شاءَ أَنْ يَتَّخِذَ إِلى‏ رَبِّهِ سَبيلا.

موفق باشيد.